องค์ประชุม
posted on 06 Nov 2009 12:56 by sonteen-8i3 in Storyอัพบล๊อกมาเจ็ดแปดสิบเอนทรี่ พอเลี้ยวเข้าเรื่องเพื่อนทีไร ก็มีแต่บรรยากาศวงเหล้าเคล้าอาเพทตลอดเลย
เนือยมันทักมาว่า...
"เรื่องอื่นมีเยอะแยะว่ะ อัพแต่เรื่องวงเหล้า เดี๋ยวเขาจะมองว่าชีวิตพวกแม่งมีแค่นี้ แค่เหล้า (แล้วเขามองผิดเหรอ?) กูเสนอเลย ไปอัพเรื่องความรัก เรื่องการเรียน เรื่องความสามารถพิเศษ"
เอ๋ยเอาคำพูดมันมาคิดแล้วก็...เออ จริงว่ะ จริงของมัน
บอกตรง ๆ เลย สาเหตุที่อัพทีไรเลี้ยวเข้าวงเหล้าทุกที นั่นเป็นเพราะั 'วงเหล้า' เป็นฉากฉากเดียวที่มีตัวละครเกือบครบทุกครั้งไป...พูดง่าย ๆ ถ้าไม่เรียกด้วยสุรา ผีก็มาไม่ครบองค์ประชุม
(ถ้าเรียกมาเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องบ้าน เรื่องวางแผนบลา ๆ พวกมันจะ เจ็บกระทัน ป่วยเรื้อรัง ติดแม่ฉับพลัน เด็กอนามัยแบบปุบปับ สามทุ่มนอนแล้ว...ฯลฯ ชั่ว!)
เออ...
หลังจากคิดว่าจริงอย่างเนือยมันพูด เอ๋ยก็นึกไปถึงเหตุการณ์นึงที่...เอ๋ยและเพื่อน ๆ รวมตัวกันครบแปดคน โดยไม่เกี่ยวกับสุราเลยซักจอก
...เรื่องมันเกิดขึ้นตอนสมัยเอ๋ยยังเอ๊าะ ๆ เรียนมอปลายปีสุดท้าย (มอ๖)
ตอนนั้น...ชะม่อยกำลังแตกเนื้อหนุ่มว่ะ เป็นนิสัตมศว.ปี๑ กำลังเฟรชชี่อะโลฮ่า! แต่มันก็เกิดกลียุคขึ้น เมื่ออยู่ ๆ ชะม่อยก็ตัดช่องน้อยแต่พอตัว ด่วน(เสมือนตายด้วยการ)มีแฟนไปซะก่อน แฟนสุดน่ารักเด้งดึ๋ง(นมเธอ)ชื่อ 'น้องไพ' นามไม่สมมุติ...
จะบอกว่า...ชะม่อยเหมือนโดนน้องไพเล่นของว่ะ ตัวติดกันตลอดยิ่งกว่าแฝดสยาม น้องไพว่ายังไงชะม่อยว่ายังงั้น น้องไพอยากได้อะไรขอให้บอก สั่งตายก็ตาย สั่งฟื้นก็ฟื้น...(เว่อโคตร) ก็เว่อจริง ๆนะ ...หมายถึงพวกมันอ่ะ ไม่ใช่กูเซ่ะ!
ดาวใดฤๅอยู่ค้ำประจำฟ้า...
รักที่ว่ายิ่งใหญ่...รักสุดหัวใจ...รักไปรักมา....รักมันก็ร้าวแล้วว้อยยยยยยย
(กรุณาทำเสียงให้สะใจหน่อย หึหึหึ)
สมัยนั้นโนเกีย เอ็น๗๓ นี่ถือว่าสุดยอดแพงละ น้องไพก็บ่นว่าอยากได้ วันถัดมาชะม่อยก็จัดให้ทันทีไม่มีปริปากซักคำ โอ้โหเฮะ! ทีเพื่อนขอยืม๑๐บาท แม่งทวงเช้าทวงเย็น (คิดแล้วแค้นว่ะ!) เพื่อน ๆ ก็ไม่พูดอะไร (เพราะไม่ได้ช่วยมันออกตัง) ....แต่แอบหมั่นไส้เล็ก ๆ (เล็กเท่าจักรวาลอ่ะ)
สองสามวันถัดมา
ไม่รู้ยังไง...โทรไปเอ็น๗๓น้องไพแล้วมีผู้ชายรับสายแทนว่ะ ชะม่อยเลือดขึ้นหน้าดิ...อุตส่าห์ยอมอดข้าวสามเดือนหน้าเบิกตังมาซื้อให้ว่ะ แม่ง..แบบนี้คิดได้อย่างเดียว...
ใครขโมยโทรศัพท์น้องไพกูวะ!!!
(ดู๊ ดู มันคี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด)
ในใจเพื่อน ๆทุกคนเห็นภาพละ...คือแม่ง...เล่นชู้....
แต่เพื่อนกูรักมาก....ไม่เป็นไร ให้เพื่อนมันคิดไป ให้มันสบายใจ ต่างคนก็ต่างไม่อยากยุ่งว่ะ เรื่องครอบครัวชาวบ้าน เราก็ต่างแยกย้ายกันกลับ...
และแล้วเรื่องมันก็ฮาร์ดคอร์ขึ้นเมื่อ....สองทุ่มของวันดังกล่าว (กูจะพากย์หนังหรืออะไรวะเนี่ย)
ชะม่อยแม่งลุยเดี่ยวเพื่อรัก จะไปเอาโทรศัพท์คืน...
อะพิโถ....
วันนั้นฝนตกปรอย ๆ ...ใบไม้ห่าอะไรไม่รู้ปลิวว่อน บรรยากาศเหมือนหนังจีนกำลังภายในว่ะ
ชะม่อยชายหนุ่มตัวเปล่าเล่าเปลือย ยืนเผชิญหน้ากับ ชายหนุ่มผมทรงพี่แบงค์วงแคลช กล้ามใหญ่ สักยันต์หัวหางและกลางตลอดตัว...(ข้างหลังก็มีแบบพี่เขาอีกสามสี่คน)
อื้อหื้อ...เห็น ๆ ว่ะ ชะม่อย
ชิบหายเห็น ๆ ค่ะ!!!
เลยมีการเรียกเพื่อนมาตาย เอ๊ย เรียกกำลังเสริมกันแบบสายฟ้าผ่า!
ตอนนั้น...
เนือยมัน ปวส.๒แล้วว้อย เสื้อช้อปเลือดหมูมากับเพื่อนอีกสี่ห้าคนอย่างเท่
ลำดวนก็มากับลุง(?)
ศรีขจีมากับเพื่อนและแฟนของเพื่อน (ลากเพื่อนมาตายยังไม่พอ ต้องเอาแฟนเพื่อนมาตายด้วยจ้ะ)
มะเขียบมากับมะโด้พี่ชายมัน (แถมให้พ่อมาส่งเสร็จสรรพ พ่อก็รีบกลับไม่ทักทายใคร)
เสร็จเกริกฝึกงานอยู่ค่ะ...ก็มากับโน๊ตบุ๊ค (มึงจะเอามาฟาดใครให้พัง หรือมึงจะเสิชกูเกิ้ล หรือะไร?)
เด็ดสุด...
มะเดี่ยวว่ะ มะเดี่ยวมากับวินมอไซค์หลายคันมาก ๆ (มันทำได้ยังไงยังเป็นปริศนาจนทุกวันนี้!)
สุดท้าย...
เอ๋ยค่ะ...ทองย้อยคนนี้มาในชุดนอน และจูงหมาดำมาหนึ่งตัว
(สมัยก่อนเลี้ยงหมาด้วย ปัจจุบัน...กินหมาแล้ว เลี้ยงแมวอย่างเดียว)
อย่าสงสัยว่าทำไมสองทุ่มเอ๋ยอยู่ในชุดนอน...ตอนนั้นเป็นเด็กอนามัย เข้าใจ๊???
หลังจากนั้น...เอ่อ...ดำเนินไปอย่างเละเทะ
ชะม่อยก็เตะต่อยตามที่เจ้าคุณปู่สอนมา
เนือยกับเพื่อนก็ฟาดไม้ที่พกมาแบบสนุกสนาน
แฟนเพื่อนศรีขจี...โดนรุมอย่างเดียว พามาเพื่อตายจริง ๆ
เสร็จเกริกถือโทรศัพท์ไว้อย่างมั่นคง ด้วยความที่แก่พรรษากว่าใคร ก็ไม่อยากมีคดี ขอเป็นฝ่ายสื่อสารโทรคมนาคม
เด็ดสุดต้องพี่วินมอ'ไซค์...
เอิ่ม...เลือดเดือดมาก มีใครไปฆ่าเมียพี่เหรอคะ...??? สงสัยรับจ้างทวงหนี้เป็นงานอดิเรก -*-
ผู้หญิงยืนดู...
หมาเอ๋ยก็ผูกไว้กับเสาไฟ...(จูงมาขู่เฉย ๆ ว่าอย่าหือ กูมีหมานะว้อย)
จบแบบว่าบ้าบอ...
พี่เขาก็บอกว่าโทรศัพท์ของเมียเขาว่ะ...มึงเป็นใครจะมาเอาไป...เออว่ะ ชะม่อยนิ่งสนิท สำนึกรู้ว่ากูชู้นี่หว่า...
กลับบ้าน ทำแผล เจ็บแอนด์จ๋อย (หน้าตาก็คล้าย ๆ จ๊อบแอนด์จอย)
เนือยเจ็บสะใจ...คิ้วแตก สามเข็มค่ะที่รัก ไงล่ะมึง... กลับบ้านไปบิดาก็รอจะถลกหนังหัวมันอีกต่อนึง
ดี...เจ็บสะใจกันจริง ๆ แต่ละคน
เอ๋ยแบบ...แม่งอนว่ะ ยังดีแค่งอนเพราะออกไปตากฝน...ถ้ารู้ว่าออกไปดูเขาตีกัน สงสัยแม่จะกระทืบให้จ้ะ = =;
(ทุกท่าน...กรุณาอย่าส่งลิงค์บล๊อกนี้ไปให้แม่กู)
ปัจจุบัน...
ได้มีการทำสนธิสัญญาข้อตกลงว่าด้วยการเรียกรวมองค์ประชุม
ขอให้ส่งสัญญาณเป็นสุรา...(ไม่เอา บาทา)
ด้วยประการ ฉะนี้
สาธุ
ปล.
มีคนบอกในเอนทรี่ที่แล้วว่า...ลมหนาวมันกลับมาอีกแล้ว
เออ...จริงว่ะ...นั่นสิ...ลืมแล้วน่ะ
เอ๋ยบ่นกับคนใกล้ตัวตลอด ว่า...เออเฮ้ย หนาวแฮะ หนาวอ่ะ หนาวชิบ หนาวสัสสัส
หนาวววววววววววววววววววววว
เฮ่อ...
แต่รู้อะไรมั้ย ...เอ๋ยมักรู้สึกว่าตัวเองสวยขึ้นตอนหน้าหนาวว่ะ
(เพราะใส่เสื้อกันหนาว ปิดแม่งหัวจรดเท้า...ล่ะมั้ง...)